Allereerst de hartelijkste dank voor de uitgesproken wensen voor een goed herstel!..
Dat doet een mens goed. 
Even in de notedop… Na mijn ongeval was mijn rechterbeen feitelijk verlamd, dit door de toch wel heftige ingreep om de boel weer een beetje in vorm te krijgen.
Ik heb een Pen in mijn Femur (bovenbeen) gekregen, en een plaat op de zijkant, en nog een pen die 't deel naar de heupkop ondersteunt. 
Dit zat dus in mijn rechterbeen…de achtergrond zijn vakjes van 5 x 5 cm… goed dat het er zat, dat heeft geholpen bij het weer aangroeien van het bot… maar toen ik weer ging lopen… werd het na een paar weken een pijnlijk verhaal, omdat ie de spieren in de weg zat.
Mijn Ribbenkast zat ook tamelijk in de kreukels, maar dat is iets wat snel herstelde gelukkig… voor ik van de IC af was, waren mijn ribben al weer ruimschoots pijnvrij… de eerste keer diep ademhalen 'smorgens was nog wel even doorbijten… maar daarna geen last meer…
Mijn linkerschouder herstelde ook goed… dus toen ik naar Trier ging om te wachten op transport naar Nederland, kon ik me weer per rolstoel verplaatsen… en da’s al heel wat als je de 7 weken daarvoor alleen maar plat op je rug hebt kunnen liggen.
In Nederland 2 weken in Leeuwarden gelegen wachtend op een plekje in de Revalidatiekliniek in Beetsterzwaag… ik “liep” inmiddels weer met een Looprek, en ik had een Rolstoel om me over grotere afstanden te kunnen verplaatsen… je moet wat als je in een ziekenhuis ligt te wachten… en verder geen behandelingen krijgt…
In Beetsterzwaag kwam er wat progressie… ik ben er met een rolstoel binnengekomen, mijn looprek werd al snel vervangen door Krukken, en later 1 kruk…die uiteindelijk ook plaats maakte voor een wandelstok… 'k had 't liefst een houten wandelstok gehad, maar die zaak had niet de juiste houtsoort…Kreupelhout…
Verder aansterken toen ik uit de revalidatiekliniek kwam… ik kon gelukkig bij mijn ouders terecht, 'k ging elke dag wel even een stukje lopen, en in Maart kwam de dag dat ik mijn wandelstok niet meer nodig had… al was het nog niet echt lopen, meer strompelen…
in de tussentijd ook Fysiotherapie, en in Mei ben ik weer thuis gaan wonen… meteen naar de werkplaats… en gelukkig… de parameters van de Draaibank stonden er nog in… 'k was ook weer in staat om auto te rijden, helaas gaf mijn auto kort daarna de geest, vandaar dat ik na 2 Volvo’s V40 nu weer BMW rij… weer een E46 316ti
Zo ben ik dus “doorgesukkeld” tot April dit jaar… toen dus bovenstaand stuk Titanium uit mijn rechterbeen gepeuterd is… sindsdien loop ik een heel stuk beter… maar ik mis wel iets van 40 TV Kanalen sindsdien… 
Hoe is dat alles nu gekomen?.. Ik ga elk jaar met vrienden naar Duitsland… een weekendje toeren in de buurt van Cochem… doen we al 20 jaar… en er is echt een vaste kern die er elk jaar bij zijn… de terugweg echter… gooide roet in 't eten… regen … dat hebben we wel vaker meegemaakt… maar Olie op de weg?.. nee… dat niet… nu dus wel… vlak voor Kelberg lag een Oliespoor, waar ik dus op onderuit gegleden ben, mijn motor is doorgegleden, en heeft dus eigenlijk minimale schade, en als ik gewoon doorgegleden was… was er niets aan de hand geweest… met een motor omvallen… dat overleef je wel… zelfs als je 70 per uur over een nat wegdek glijdt…
't is alleen dat die tegemoetkomende vrachtwagen me niet kon ontwijken…
Mijn Motormaatje Peter, kon maar ternauwernood overeind blijven… en heeft alles zien gebeuren… dat wens ik niemand toe… maargoed… daardoor heeft ie mij wel kunnen vertellen wat er gebeurd was… want ik ben dat stuk “Kwijt”
De Situatie Nu: … Ik kan weer redelijk lopen, fietsen gaat goed, Ik rij weer auto, zonder problemen, mijn schouder is dusdanig goed geheeld dat ik ook weer regelmatig ga boogschieten…(afgelopen week weer 20+ gemiddeld geschoten), zwemmen gaat ook prima…
'k moet alleen nog een keer naar het oogziekenhuis in Rotterdam, omdat mijn rechteroog niet helemaalgoed staat… in de auto geen probleem, maar op de motor wel… …
Mijn Motorfietsen wegdoen, is NIET aan de orde… de 750 waarmee ik naar Duitsland was, is met een middagje sleutelen weer rijklaar te maken…