7 likes
Dank je.
1 like
Volgens mij gebeurd dat niet veel meer, helaas…
Daar gaat ie dan.
Zo’n jaar of 40-50 jaar geleden kon ik een mooi en goed horloge wel waarderen. Destijds was ik dan ook bijzonder trots op mijn fraaie Omega. Helaas weet ik niet meer welk model het was en ook niet meer waar hij gebleven is. Wel kan ik mij daarna een paar eenvoudige horloges herinneren. Als laatste een goudkleurige Lorus. Deze heeft echter jarenlang het veld moeten ruimen voor de smartphone.
Op een gegeven moment vond ik een horloge toch wel weer praktisch. Er ging een nieuwe batterij in de oude jongen en ik was weer helemaal blij.
Kort daarna (december j.l.) bereikte ik een respectabele leeftijd. Mijn vrouw stelde een nieuw horloge voor. Het mocht wel een paar honderd kosten.
Ik struinde internet af. Ook nog eens even naar Omega gekeken en heel snel weer verder geklikt. Op een op andere manier kwam ik weer bij Lorus uit. Mijn oude exemplaar was helemaal goudkleurig. Nee, dat was me nu iets te kitscherig. En daar verscheen hij op het scherm: een Lorus bi-color. Dat moest hem worden en de prijs viel reuze mee. Ook nog maar even een paar alternatieven genoteerd: Festina en Calvin Klein.
Op naar de winkel dan maar. Hoe langer ik daar zat, hoe meer ik ging beseffen dat bi-color ook af ging vallen. Hoe veranderlijk kan een mens zijn!? De verkoper haalde deze kandidaten uit het magazijn en had er uit zichzelf ook nog maar even een bij gedaan.
Ik was meteen “verkocht” van zijn idee. Een Tissot PR100 voor 295 euro. De zilveren band werd heel nauwkeurig op maat gemaakt, dankzij meerdere verschillende schakels.
Nu volgt een probleem.
Thuisgekomen het doosje uitgepakt en hem maar eens om gedaan. Na een aantal minuten begon hij vervelend te doen. De grote release knoppen, die laag gemonteerd zitten, begonnen uiterst onconfortabel aan te voelen. Het was alsof er een stuk metaal in de pols aan het steken was. Misschien een kwestie van wennen? Nee, helaas, aan twee linker schoenen wen je ook niet.
Internet er maar weer eens bijgehaald. Er bleken meerdere bandjes en sluitingen te bestaan. Ook vond ik verhalen van andere kopers, die de sluiting ook niet verdroegen.
Sommige hadden er een Dremel bijgehaald en/of P1000 schuurpapier. Dat leek mij geen goed idee.
Tussen de sneeuwbuien door, best teleurgesteld, terug naar de winkel. Een andere zilveren band was geen oplossing, een andere sluiting ging ook niet passen.
Ik had de bui al een beetje zien hangen en zelf al naar een zwartlederen band gekeken. Deze zit er nu aan en de mooie zilveren band ligt er werkeloos naast.
Vandaag toch nog maar even een email naar Tissot in Zwitserland gestuurd. Uiteraard alleen maar vriendelijke woorden, met de vraag of er misschien toch nog een oplossing is? Eigenlijk staat er: Hoe komt Tissot erbij om een sluiting te voorzien van scherpe randen die in je vel snijden?
Ik wacht geduldig af. Tissot schijnt niet altijd te reageren op vragen.
Iemand hier een idee?
1 like
Tja, die dingen zijn denk ik vooral bedacht voor de looks, niet voor het comfort. Het ziet er mooi glad uit omdat alles aan de binnenkant zit, maar het kan wel in je pols prikken.
Misschien dat het wat kan helpen om de band wat losser te dragen. Er zitten over het algemeen “hele” en “halve” schakels in, maar twee halve schakels zijn net wat langer dan een hele schakel. Door daar wat mee te stoeien kun je de band wat langer maken.
Verder kan het soms helpen om de sluiting een schakel uit het midden te zetten, je pols is niet symmetrisch, dus in het midden is niet per se de beste positie.
Maar optimaal zijn zulke banden over het algemeen niet.
1 like
De band past perfect. Daar zijn we in de winkel behoorlijk lang mee bezig geweest. De band langer maken was geen optie.
De sluiting uit het midden zetten is niet geprobeerd. Mede gezien je reactie, denk ik dat dit geen soelaas zal bieden.
We hebben ook nog naar de Ballade gekeken. Hoewel mij die in het echt wat tegenviel. Maar die heeft dezelfde sluiting en band-aansluiting als de PR100.
Als men de scherpe randen een klein beetje afgerond zou hebben, was er geen probleem geweest. Dit gaat m.i. toch een beetje richting ontwerpfout.
Op internet is te zien, dat Tissot zeer veel verschillende sluitingen heeft. Je zou daardoor toch zeggen, dat er wel mogelijkheden moeten zijn. Nu ligt de zilveren band hier werkeloos tot Sint Juttemis.
2 likes
Scherpte van de sluiting is over het algemeen niet het enige probleem, als het op den duur gaat irriteren zit het dus eigenlijk ook te strak. Maar dat is gelijk het probleem met dit soort banden, de volgende stap is gelijk veel te los. Ik prefereer een ouderwetse sluiting die je gewoon een gaatje verder kunt zetten.
Helaas treedt dit soort problemen vaak op, ook veel duurdere merken hebben soms banden die met geen mogelijkheid comfortabel te krijgen zijn. Hangt ook af van de vorm van je pols, wat bij de ene persoon lekker zit, kan bij een ander irriteren.
1 like
Aanvankelijk dacht ik een horloge te kopen voor 100-200 euro. Mijn vrouw vond 295 voor de PR100 geen probleem.
Zojuist toch nog weer even zitten googlen. Een Gentlemen vind ik ook mooi. Maar 600 euro past niet in het oorspronkelijke plan. En ik kan niet zien of die een prettigere sluiting heeft.
Als Tissot Swiss niet kan of wil helpen, zal het wel bij de zwart lederen band blijven. Op zich geen ramp, maar ik blijf het toch een beetje jammer vinden.
2 likes
Ja dat snap ik, daar koop je zo’n band niet voor.
Maar stuur eens foto’s van die sluiting en de plekken die bij jou voor irritatie zorgen? Of evt afdruk in je pols? Kunnen we beter meedenken.
Een sluiting van een nieuw horloge bewerken heeft niet snel voorkeur, maar als de band überhaupt in een hoek blijft liggen -terwijl je hem graag zou dragen- is m.i. nog meer zonde.
2 likes
Ga ik doen.
1 like
Op de manier die ik gewend ben, krijg ik er hier geen foto’s op.
Op internet veel negatieve reacties gelezen over het soort sluitingen dat ik heb.
De haren van je pols kunnen ook nog vast tussen de schakels komen te zitten.
Als ik dit alles tevoren had geweten …
Wat een gedoe allemaal. Daar zit je niet op te wachten.
Is tijdelijk, zie:
Het systeem is in mijn optiek iets te voorzichtig. Hopelijk mag ik dat zeggen!?
Gisteren werd het HF overspoeld met spam, dit is even een noodgreep…
Maar graag mee discussiëren in het bovengenoemde topic, hier alleen over Tissot.
Dank je.
p.s. Mijn laatste (kritische) opmerking mag verwijderd worden. Mij lukt het niet. Ik heb daar vast te weinig trustlevel voor.
Ah de vlinder sluiting gaat het om. Probeer een andere positie op je pols dus aan de ene kant een schakel erbij en aan de andere kant één eraf.
Als de sluiting afdrukken achterlaat zit de band te strak.
Ziet er verder als een prima vlinder sluiting uit. Is even wennen inderdaad, minder fijnafstelling mogelijkheden, staat wel heel mooi.
Tip: Haal de band van het horloge af en probeer op welke plek op je pols de sluiting het best valt. Daarna haal je zonodig aan de ene kant schakels weg en doe aan de andere kant schakels erbij.