Hallo allemaal op deze zomerse zondagavond.
Er is al veel geschreven over dit onderwerp maar kon bij de zoekfunctie niets soortgelijks vinden.
Zoals jullie allemaal weten is er een bloeiende handel in hommages. Ook op dit forum loopt het Middle Kingdom topic als een trein.
Zoals jullie misschien weten ben ik via een Cronos BB54 nu de trotse eigenaar van een echte BB54.
Nu is mijn vraag…… wie heeft er na het kopen van de hommage daarna alsnog the real deal gekocht??
Plaatjes voor de sfeer.
Slim gespeeld - gefeliciteerd!
Mijn vraag aan jou: houd je de hommage nu als beater of voegt dat niets toe?
Kan ook andersom hè.
Nooit een hommage gekocht dus ik kan daar helaas niet over mee praten…
Hoe groot is het verschil tussen de beide horloges voor jou?
Dankje.
Het was eerst wel de bedoeling om hem te houden als beater maar ik heb m toch maar verkocht.
Je bedoelt kopieën van het echte werk?
Ja, echt een kut topic.
Gewoon niet doen
Welnee 
Enfin: proficiat met je BB54. De gilt BB58 is het horloge wat ik het kortst heb gehad omdat het mij teveel deed denken aan een Sub en het niet was. De 54 vind ik een stuk aantrekkelijker vanwege z’n eigen (perfecte) formaat. Mooi horloge 
Veel draagplezier ervan!
Hulde 
Toen ik alleen de Cronos had vond ik het een mooi horloge maar als je ze naast elkaar houd is er wel een groot verschil, wat ook niet vreemd is gezien het prijsverschil.
Ook het gevoel van het dragen van de echte is een groot verschil.
Waar is het misgegaan?
Ik weet dat er veel tegenstanders zijn van hommages of hoe je ze ook wil noemen. Daar is al genoeg over geschreven. Ik ben nu benieuwd wie er via een hommage bij de echte is gekomen.
Ik heb een San Martin OP kloon en daarna een Smiths Everest gehad als substituut voor een Rolex OP en daarna toch maar de de echte gekocht. Zelfde met een Pagani Design DD kopie, daarna een Rolex DJ aangeschaft.
Ook heb ik de negatieve weg afgelegd van “lijkt erop” naar “dit is hem niet”: van een Pagani Design Longines kloon en een Pagani Design “Moonwatch” kloon en een Seestern Grand Seiko GMT-kloon naar de beslissing dat ik die horloges niet in het echt wilde, dus dat heeft me wel flink wat geld bespaard.
Veel mensen zeggen: “Ik koop een hommage, zodat ik kan bepalen of ik een echte ga aanschaffen.”
Maar in hoeverre klopt dit, als het verschil zo groot is?
Leuke vraag! Ik heb niets met hommages. Primair omdat ik het kapitaliseren op andermans intellectueel eigendom niet kies vind. Maar mijn handen zijn niet helemaal schoon: ik heb in een grijs verleden een tweetal Steinharts gehad: een hoogwaardige 39mm Sub-hommage en een 39mm Pepsi GMT. Beide gekocht omdat ik de looks wilde en niet de poeplap wilde trekken voor the real thing. Uiteindelijk ging het gevoel van imitatie me zo tegen staan dat ik ze van de hand gedaan heb.
Persoonlijk loop ik liever met een low-end Seiko met eigen smoel dan een hommage van iets uit de high-end.
Ik denk dat er andere vragen voorafgaan aan jouw vraag.
Ten eerste; heeft iemand het budget om the real deal te kopen? En heeft die persoon het ervoor over natuurlijk.
Als tweede: wat is de meerwaarde om the real deal te bezitten?
Natuurlijk is dat voor iedereen anders dus ik kan alleen voor mezelf spreken. Ik heb met veel plezier een vergelijkingstest van Ben’s Watch Club bekeken waarbij hij een Rolex Explorer 1 en Ali hommages vergeleek. De twee winnaars kwamen wat hem betreft zeer dicht bij het origineel. Omdat ik ook hier goede verhalen las, gecharmeerd ben van het ontwerp én het budget voor de Rolex niet heb, wilde ik het testen.
Met het idee; mocht het bevallen komt de real deal op de lijst plus hoe goed is zo’n homage nu echt?
Ik heb het horloge nu bijna 1,5 jaar en het is mijn favoriete horloge om te dragen qua draagbaarheid. Plus het kan bij alles.
Ik heb sindsdien drie keer een Rolex Explorer 1 om de pols gehad. Ik vind het natuurlijk een mooi horloge, maar het geeft mij niet het wauw effect dat ik verwacht bij een horloge van dat bedrag.
Dan kom ik bij vraag 1:
Ik heb er momenteel niet het budget voor dus een homage past beter. Mocht ik het budget wel hebben, dan zou het een optie kunnen zijn. Ik heb de Explorer 1 wel op “de lijst” gezet, maar hij heeft concurrentie.
Maar wat ik wel weet en dat is mijn antwoord op vraag 2:
Voor mij is er weinig meerwaarde puur gekeken naar value for money. Persoonlijk vind ik de Rolex niet 39 keer de prijs van mijn homage waard.
Daarbij snap ik dat er goede argumenten tegen homages zijn, maar er zijn ook goede argument voor imo.
Waar het dan bij mij op neerkomt; hoeveel waarde hecht iemand aan een merknaam… in mijn geval: niet echt veel.
Lang verhaal kort is mijn antwoord op jouw vraag;
“Nog niet en gaat misschien ook nooit gebeuren”
Geen ervaring mee, maar er gaat niks boven een echte !!!
Veel draagplezier
Het ging bij mij meer om de afmetingen, hoe hij op de pols valt en de on the fly micro adjust. De sluiting is dan wel anders maar zo kon ik het uitproberen.
Bij de Explorer hommage was het bijvoorbeeld een dealbreker dat ik elke keer iets nodig had om de band een gaatje groter/kleiner te zetten.
Zat overlaatst toevallig nog naar een Everest te kijken maar had helemaal niet door dat het een OP Hommage was (ja slecht, ik weet het…)
Ik ga er even vanuit dat je het budget hebt om de echte te kopen maar dat je eerst even wil kijken of het klikt.
Omdat ik elke keer als ik naar de hommage kijk toch besef dat het wel willen maar niet kunnen is. Ervan uitgaande dat je de echte kunt/wil kopen.
Prima toch. Veel draagplezier.
Dat verschil is er niet. Je zult verbaasd staan over hoe goed die Chinezen horloges namaken qua afwerking etc. Qua draagcomfort waren die San Martin en de Smiths (die wordt gemaakt in Hong Kong) echt top, geen scherpe randjes, saffierglas, mooi polijst- en satineerwerk met perfecte overgangen, goed gereguleerde uurwerken.
Alleen: de beleving is anders. Je wéét dat je met een “nepperd”, of in elk geval de deur ernaast, loopt en dát voelt toch anders. Dus de “merkbeleving” is dan wel een ding, ja.
Tuurlijk moet je er de doekoes voor hebben, maar dat wil niet zeggen dat je ze dan maar over de balk moet gooien.
