Denk dat @vinwat hier wel iets over weet te zeggen.
Tja, ik zie dat ik genotificeerd ben met de vraag of ik iets kan vertellen over dit horloge.
Wel, dat is een simpele en gemakkelijke vraag maar met een minder gemakkelijk antwoord.
Ik zal proberen iets nader in te gaan op de vraag en meer iets algemeen te melden.
De maker is inderdaad moeilijk te vinden en het is een mooi voorbeeld van een oud zakhorloge.
De naam Migevano verwijst ook naar Vigevano en dat is een klein stadje in de provincie Pavia in Italië.
Wat wel weer aardig is om er achter te komen dat Leonardo da Vinci (1452–1519), gewerkt heeft in dat stadje voor Ludovico Sforza de duke van Milaan.
Wat ik ook niet wist is dat Giovanni Peroni, in 1846 zijn eerste bier begon te brouwen in Vigevano onder zijn naam en wel het merk Peroni. Overigens een heel verfrissend en lekker bier.
Wat ook leuk is om te weten is dat het merk Aigner een horloge model heeft met de naam vigevano.
Maar nu terug naar het zakhorloge.
Vermoedelijk is het uurwerk omstreeks eind 1600 begin 1700 gemaakt, dat kan ik zo niet snel achterhalen.
Of het door een Hollandse maker is gemaakt kan ik ook niet zeggen, zelf denk ik dat het geen Hollandse maker is geweest, immers in die tijd was er weinig of niets bekend over de plaats Vigevano.
En de horlogemaker zal naar mijn inziens toch zijn eigen naam wel ergens op de platine hebben gegraveerd. Maar Vigevano staat wel op de platine gegraveerd. Dus wel apart.
Dit horloge is in de horlogewereld bekend onder de naam onion (ui). omdat het een behoorlijk dik horloge is. Het conisch rad is ook behoorlijk hoog, dat duidt op een vroeg uurwerk. De bevestiging pilaren tussen de platines zijn hier bijzonder mooi geciseleerd uitgesneden, dit geeft aan dat het horloge ouder is dan de uurwerken met een vierkante pilaar. Dit handwerk werd gedaan door de leerling horlogemaker die zijn kunde kon laten zien en om zijn handvaardigheid te verbeteren.
Immers tijd omgerekend in geld was toen geen optie. De balanskloof is hier met drie schroeven bevestigd, daardoor is het een stevige en stabiele constructie.
Ik kan verder niet iets meer aangeven zonder het in handen te hebben.
Wat aardig is om te melden als volgt, de buitenkast is beslagen met leer, althans dat is zoals ik het vanuit de foto’s kan zien. Ook door de bekleding zijn er specifieke kenmerken aanwezig met name welk leer en van welke herkomst, bijvoorbeeld een kastenmaker die de kasten fabriceerde voor de horlogemaker ergens in het midden van een land maakte gebruik van het materiaal die hij dichtbij kon vinden, wel wat is er dan wel te vinden, de gebruikelijke beesten nietwaar?
Kastenmakers die in de kuststreek woonde kon bijvoorbeeld en ander soort leer gebruiken die een volledige ander kenmerk had en ook een heel apart karakter aan het horloge gaf. Hij kon gebruik maken van o.a. haaien en roggeleer. Heel soms zie je nog wel eens een oud zakhorloge op een veilingen komen met een groene leren bekleding, dat is dan gemaakt van roggeleer en door die herkomst uniek, heel apart en behoorlijk zeldzaam.
Later werd er veelal gebruik gemaakt van de schild van een schildpad.
Wel, om dat goed op de buitenkast te maken moet je wel een aantal dingen doen om dat schild goed op de kast te vormen, het schild werd gekookt tot 100 graden zodat het soepel en buigzaam was. Dan werd het om een mal gelegd en aangedrukt met een contra mal, om de vorm vast te stellen, gelijk werd de uitstekende rest afgesneden, dat kon omdat het nog heel soepel en zacht was.
Daarna werd het stukje schildpad op de buitenkast geplakt met een soort zelfgemaakte lijm.
Om nu te zorgen dat het goed bleef zitten gedurende de komende tijd dat de koper het horloge droeg, werden de randen met zilveren klinknagels ingeslagen, dus moesten er eerst gaatjes in de kast worden geboord door de schild heen, daarna kon de klinknagel erin worden gedrukt en vastgeslagen, dit is gedaan om twee redenen, het beslag om de kast van de buitenkast goed vast te maken en te zorgen dat het schild er niet af zou komen en gelijktijdig om een fraai patroon om de kast te maken. Sommige buitenkasten zijn ongelooflijk fraai gemaakt met prachtige voorstellingen, hoe mooier hoe voornamer de drager.
Dat er alleen maar een urenwijzer op zit geeft ook aan dat de techniek bij die horlogemaker nog niet zover was. Om een urenwijzer en minutenwijzer te maken die synchrone lopen zijn er meerdere tandwielen nodig en is het belangrijk om die extra tandwielen zodanig te maken dat een volledige omwenteling van de minutenwijzer ook zorgt dat de urenwijzer 1/12 deel correct meeloopt.
Wel, rest mij nog te melden dat dit soort horloges in mijn ogen de ultieme verzamelwaardige objecten zijn voor een collectioneur van horloges met name van oude resp. vroege zakhorloges.
Locutus sum
me vertellen als conclusie, mocht er nog interesse zijn kan ik ook nog wel verdere delen van de robot verhalen die tot deze conclusie leiden (best een interessant verhaal met vlagen imo) hier plaatsen. Mijn twijfel is echter zeker aanwezig over deze conclusie omdat ik uit verschillende robots verschillende uitkomsten krijg die niet makkelijk te verifiëren zijn.