Vrijdag plaatjesdag 2026

12 likes

16 likes

Goedemorgen plaatjesvrienden.
Om het heugelijke feit te vieren dat ik gisteren kaarten heb kunnen scoren voor een optreden van deze band in april deze nog eens op de draaitafel.
Prachtige prog van het Turks-Nederlandse Makas.
Fijne plaatjesdag allemaal.

15 likes

Voetjebal
48 jaar geleden haalden we de finale van het WK nadat
Bram & Freek aan de basis stonden van deze actie.

Tijd voor een herhaling….

Mooi carnavalsweekend lieve HF’ers

18 likes

Mooie plaatjesdag plaatjesvrienden.

23 likes


Goedemorgen,
Wat doet Cliff Richard met een horloge in zijn hand? En wat heeft dat horloge te maken met de muziek op dit ep-tje? Het lijkt alsof hij tegen iemand zegt: “Wees niet te laat, ik hou de tijd in de gaten!”
Dit ep-tje is uit 1962 en het viel me pas later op dat hij een horloge in zijn hand had, herkenbaar aan de kenmerkende vouwsluiting van het metalen horlogebandje.
Na wat speurwerk kwam ik op internet onderstaand ep-tje tegen met Cliff in dezelfde outfit en weer met horloge, maar hierop heeft het horloge wél een functie: “Time for Cliff and The Shadows”. Dus ik heb het vermoeden dat ze nog wat over hadden van die fotosessie en dat maar op een willekeurig ander ep-tje hebben geplakt

De muziek is niet bijzonder, maar single- of ep-hoesjes waarop prominent een horloge staat, hebben toch wel iets speciaals.
Maar het leukste nummer van Cliff vind ik toch nog altijd ‘Living Doll” in de uitvoering met de Young Ones:

Fijne.dag.

19 likes

Fijne plaatjesdag muziekvrienden, geniet van het weekend! :guitar: :notes: :v: :partly_sunny:

20 likes

18 likes


Alvast een heel goed weekend.

18 likes

16 likes

Vandaag een echte klassieker op de draaitafel voor plaatjesdag :notes:
Foreigner met hun legendarische verzamelalbum Records uit 1982.
Van ‘Cold As Ice’ tot ‘Juke Box Hero’, stuk voor stuk tijdloze rockhits.
Een perfecte match bij een stoer horloge en een goede kop koffie :coffee::watch:
Fijn weekend gewenst aan alle liefhebbers van staal en vinyl!

Welk horloge draag je vandaag bij deze rockklassieker?

20 likes

13 likes

Ha, vrijdag plaatjesdag :wink:

Zoals elke vrijdag de 13e ook nu weer de mooie crash tekening van M. Dubré die de binnenkant siert van de dubbel LP “666” van Aphrodite’s Child met het horloge van dienst Epoch Stockholm Racing Chrono:


:notes::musical_note::notes::musical_note::notes::musical_note::notes: :red_car: :notes::musical_note::notes::musical_note::notes::musical_note::notes:

15 likes

Fijne plaatjesdag, deze klassieker op de draaitafel.

22 likes

13 likes

Toen ik zelf nog achter de draaitafels stond en deze als mixmuziek/album heb gebruikt.
Goeie ouwe tijd :sunglasses:

17 likes


Ergens eind jaren 80 noemde mijn bandleider, voormalig profmusicus Peter van Hoorik, toen al ver in 70, Lena Horne niet alleen een uitstekende zangeres maar ook een “verschrikkelijk lekker wijf”. Dat gaat dus gelukkig nooit over :innocent:
Op deze dubbel cd, met opnamen uit 1955 en 1959 is ze als zangeres zeer zeker op dreef in een heerlijk gevarieerd programma. Ze wordt begeleid door het orkest van haar echtgenoot Lennie Hayton die ook de uitstekende arrangementen verzorgde.

15 likes

Ha, het is weer vrijdag, dus het was weer tijd om in de verzameling een album uit te zoeken om op de foto te zetten. Ik kon alleen niet kiezen, dus het zijn er nu twee geworden in plaats van 1.

Het eerste album is een compilatie van The Style Council. Paul Weller was ontevreden geraakt met The Jam (ook zo’n fijne band waar ik nog eens graag een van de eerste drie albums van zou willen vinden), dus hij begon met Mick Talbot aan deze band.
Ik dacht eigenlijk eerst dat het best saaie muziek was, maar 2 weken geleden ben ik naar Weller’s solomateriaal gaan luisteren en toen vond ik dat wel goed klinken! Vervolgens nog maar eens deze band een kans gegeven. Daarna heb ik deze compilatie uit mijn vaders verzameling gestolen, samen met nog een ander soloalbum van Weller.
(Grappig feitje, deze compilatie heeft de naam Volume 1, maar kort daarna hield de groep op te bestaan, dus een Volume 2 is er nooit gekomen.)

Het tweede album, The Best Of Chris Rea, heb ik iets van een dag nadat hij overleden was gekocht in een kringloopwinkeltje. Ik had natuurlijk z’n kerstnummer al in veelvoud gehoord en ik kende ook wel een paar van de hits, dus ik was benieuwd naar meer en voor een euro was het wel de moeite waard. Wat een fijne stem had ie en dat gitaarspel is ook heerlijk. Zonde dat hij op de (te) vroege leeftijd van 74 is gestorven.

Om mijn pols zit na drie weken nog steeds de trouwe Invicta Pro-Diver. Hij is van de week perongeluk van mijn bureau afgevallen, maar loopt gelukkig nog steeds vrolijk verder, met misschien een klein putje in het glas.

Fijne plaatjesdag allemaal!

15 likes

16 likes

15 likes