Beetje afstemmen op de gelegenheid, het genre zakendiner.
Iets als een Patek, wit goud:
Bv een Aqua Terra:
Day date, rose gold:
Black tie is natuurlijk expliciet ondubbelzinnig. Daarbuiten gedraagt men zich al lang niet meer uniform, maar een min of meer formele bijeenkomst blijft altijd een gelegenheid om uit te dragen hoe je er in staat. De Filipijnse hoogwaardigheidsbekleder rechts vindt dat een G Shock wel een goede keus is bijvoorbeeld:
Ik ga nooit naar een samenzijn met meer dan zes mensen. Ik heb daar een hekel aan. Tenzij ik werk, en dan kom ik in pak.
Ja, dit betekent dat de Taphuys groep het als een compliment mogen zien dat ik daar kom.
Maar je hebt zeker een punt. Toch ervaar ik het als bevrijdend dat ik op zondag in spiekerbroek op teenslippers een kipfilet kan kopen in plaats van in driedelig grijs naar een donderpreek te moeten.
Gelukkig, bedoel je? Ik mis het bezitten van slaven, het offeren van geiten op wodan’s dag, het stenigen van overspeligen en het verbranden van heksen zelf niet zo namelijk.
Verreweg de meeste tradities zijn achterhaald. In het beste geval.
Ik wordt er bij bruiloften altijd een beetje treurig van. Een doodnormaal bruidspaar dat ineens van hun gasten verwacht dat ze in smoking en galajurk op komen draven. Ik heb een smoking hangen omdat het nog weleens van pas komt, ook zakelijk. Maar het meerendeel van de gasten wordt ineens op kosten gejaagd om kleding aan te schaffen de ze zelden tot nooit nodig hebben.
Ik begrijp het wel. Gelegenheden voor zoiets zijn er steeds minder en het is toch leuk om eens als groep allemaal bij elkaar te passen. En dat op kosten jagen voor de aanschaf? Je kan gewoon fatsoenlijke avondkleding huren.
En het maakt het ook wel makkelijk. Niets zo hatelijk als een dresscode “Feestelijk” en dan met je rode glitterjasje en je spiraalgestreepte feestmuts tussen de steenkolengrijze pakken staan. Maar goed, dat ik dat niet aanvoel is ook apart natuurlijk en daarmee heb ik jullie al ten overvloede lastig gevallen.
Zeker! Maar in mijn hoofd geeft die ontstaangeschiedenis me met black tie events net wat meer vrijheid om wat te spelen met de dress code dan bij white tie events.
Zo draag ik onder een smoking weleens zonder veel schuldgevoel een horloge, al is het wel een dresshorloge en liefst een vintage. En in het buitenland vervang ik de zwarte strik of lakschoenen weleens door knaloranje exemplaren…
Ik heb me altijd uitgesproken tegen gedwongen dragen van smokings. Dat weten vrienden ook. Gelukkig mocht ik bij elke bruiloft en elk feest opdraven in mij eigen kloffie.
Vrouwen in gala kan ik me nog voorstellen. Elke vrouw wil er leuk uit zien in een andere jurk, met de nadruk op andere. Mannen zien er allemaal uit als een ober met James Bond aspiraties.
Een feest (en vooral een bruiloft) is alleen maar leuk als iedereen het naar zijn/haar zin heeft. Voor de een is dat in smoking en de ander voelt zich fijn in een t-shirt en spijkerbroek. Heerlijk toch! Wat fijn dat we niet allemaal hetzelfde zijn!
:max_bytes(150000):strip_icc()/GettyImages-557920389-56b09e1f5f9b58b7d0246872.jpg)
