Oh wat erg … ik heb een verzadigingspunt bereikt waardoor ik geen horloges meer op mijn verlanglijstje heb staan. Ik heb een collectie waar ik tevreden mee ben. Ik ben saai geworden, ik hoor hier niet meer thuis want … ik ben voldaan!
Eens kijken hoe lang dit gaat duren. Ik denk zeker tot het begin van volgend jaar!
Mijn probleem is dat ik nog lang niet weet welke Breguet. Een experiment met 35mm in geel goud is niet toevallig. Als dat een fout blijkt te zijn maak ik hem liever voor een scheet en een knikker.
Ik neig bijvoorbeeld eigenlijk meer naar hetzelfde horloge in staal. Mijn vrouw vindt deze gele een snoepje, zij is wel van het goud. Als ik hem niet aanraak en hij om haar pols verdwijnt is dat een teken aan de wand.
Maar is het mijn ding? Dat ik er mee weg kom betekent niet dat ik het fijn of zelf mooi vind staan.
Sorry man, ik zit er in omdat ik sommige Breguet ontwerpen cool vind, en omdat ik ergens een upmarket dress watch wil ervaren, maar het metaal? Tja. Daar ben ik te nuchter voor.
Het “gevoel” van echt goud zal me echt jeuken. Ik vind goud inferieur aan staal en titaan omdat het nodeloos zwaar maar toch redelijk zacht is. Het heeft een zekere status, maar ik zit niet op extra gewicht te wachten. Gelukkig weegt een 34mm dress watch niet veel, maar het doet me niks dat het goud is.