Breitling is het schoolvoorbeeld van een assemblage bedrijf zowat. Je bedoelt uurwerkmakers gezien je lijstje?
De zwitserse horloge industrie was gewoon gebaseerd op specialisatie en inkopen van onderdelen (kasten, kronen, platen, movements).
Daar is rolex gewoon een van de velen van. Het is niet alsof jouw voorbeelden zelf alles maakten. Longines en Breitling kochten gewoon ook platen en kasten.
Aegler werkte sinds de jaren 20-30 exclusief voor rolex, dus telt dat dan mee of niet ?
Wat Swatch met Longines heeft gedaan is borderline crimineel.
werden tot 2004 ingekocht, sinds weet niet wanneer van Aegler maar ook van andere producenten.
Geen idee of Rolex na aanbrengen van de merknaam op de rotor bijvoorbeeld en het verzinnen van een calibertypenummer het spul manufacture noemde maar dat zou het geen manufacture maken.
Bij CvdK denken ze hier anders over maar niemand trapt erin.
Aegler. En chronograaf uurwerken van zenith en valjoux. Voor 1940 gebruikte rolex ook oa angelus (voor bijv panerai). Zoals gezegd, dat was extreem gebruikelijk want manufacture/inhouse is een moderne obsessie.
Aegler maakt sinds 1930 exclusief uurwerken voor rolex, in opdracht van Rolex. Dat is niet enkel modificeren of ook verkopen aan derden zols cvdk nu. Ik denk dat Rolex/Aegler zo innig verbonden waren dat het binnen sommige definities van inhouse/manufacture valt. Nu rolex zowat al zn leveranciers gekocht heeft is het zwart/wit.
Mij heeft het nooit geboeid omdat elk zwitsers merk dit deed. Patek maakt ook niet zo lang eigen chronografen.
Klopt. Waren uit mijn geheugen oude zakhorloge uurwerken die ze nog hadden liggen en bij Panerai hebben gedumpt. Of de angelus uurwerken waren dat. Of beide.
De eerste 40 jaar van Rolex was het echt niet veel bijzonders, buiten de marketing.
Moge zo zijn, maar Rolex was bijvoorbeeld in de aanloop naar 1969’s automatische chronografen totaal niet bezig met innovatie in die hoek. Breitling, Heuer, Hamilton, Seiko, Zenith, en een paar andere partijen juist heel erg wel.
Het interesseert mij ook niet. Zoals ik al aangaf, Rolex chronografen uit de late jaren 30 en 40, toen het onvervalst plakken was, vind ik veel leuker dan zo’n beetje 100% van alle output van Rolex na 1950.
Het punt is dan ook niet of ze een manufactuur waren, maar of ze ook maar op enige manier historisch relevant zijn in de wereld van chronografen. En het antwoord is simpelweg “Nee, het is zelfs amper een also-ran”.
Borderline? Ik ben het van harte met je eens, behalve dan dat ik wel redenen voor vervolging zie.
Brrr. De kastvorm is m’n ding al niet zo, maar ik heb Zenith hoog zitten, en vind de plaat mooi, dus die is een soort van OK tot we bij de bracelet aankomen. Godsamme, wat zijn ladder bracelets toch ook verschrikkelijk lelijk zeg.
Dat is weer helemaal correct.
Niet over Van der Gang beginnen.
Dat is helemaal waar.
Nee, want Kenissi is een 20% joint venture met Chanel, 80% van Tudor, terwijl andere merken de uurwerken ook afnemen, zoals Breitling en TAG Heuer.
Vertel dat maar aan de uitvinder van Betamax.
Ik mis optie vier. Gewoon een Speedy zonder gedoe.
?
