Aanwinst uit de boodschappentas: Jaren '70 Velona

Pas op! Long Read en een verslagje met veel plaatjes.

Recentelijk mocht ik van @Ferry1959 een hele partij ‘onregelmatig’ horlogespul overnemen. Na een gezellig bezoek aan Huize Ferry, met koffie van zijn lieve echtgenote, veel horlogepraat en bewondering van zijn mooie collectie ging ik laat in de middag weer naar huis met een grote boodschappentas vol doosjes, zakjes en bakjes. Onregelmatig omdat het – rijp en groen- werkelijk van alles en nog wat was wat er bij zat. Van meuk tot leuk en van junk tot funk.

Mijn interesse ging in de eerste plaats uit naar een klein aantal jaren ’60 en ’70 herenhorloges, maar de ‘collectie’ bevatte ook een grote hoeveelheid al of niet defecte quartz horloges, waarvan een aantal heren- maar vooral veel dames klokjes. Sommigen hadden slechts behoefte aan een flinke poetsbeurt en een nieuwe batterij. Anderen zouden, na inventarisatie, misschien nog bruikbaar blijken voor wat onderdelen, de rest slechts rijp voor eindbestemming Kliko! (sorry Ferry!).

Verder bevatte het lot nog een aardige hoeveelheid van enige tientallen helaas meestal incomplete losse mechanische voornamelijk damesuurwerkjes. En tenslotte diverse doosjes en bakjes met losse onderdelen. Sommige werkjes liepen nog maar ook daar bleken de meeste hoogstens nog te gebruiken voor wat onderdelen. Bij mechanische werkjes kan dat nog wel eens nuttig zijn voor wie naar een specifiek radertje, tiretteveertje, schroefje of opwind stiftje, etc. op zoek is, dus dat spul gaat voorlopig bewaard worden in (zoals @Vinwat dat noemt) de diverse laatjes.


Hier (slechts) een deel van de partij horlogespul,
al een beetje door mij wat geordend
en op eventuele bruikbaarheid uitgezocht.

Al met al een leuke klus om allemaal uit te zoeken en te inventariseren. Voor iemand zoals ik die niet schrikt van wat meuk, was dit een leuke deal dus. Dank zij Ferry, die zichzelf niet handig en/of deskundig genoeg acht om zelf met het spul aan de gang te gaan. Wanhoop niet, Ferry, er valt nog zo veel meer leuks te beleven in horlogeland dan alleen eindeloos prutsen aan oude meuk en half vergane uurwerkjes, wat ik zelf dan gelukkig wel weer leuk vind. Spul wat ik niet kan gebruiken is misschien nog weer door te geven aan een andere amateur horlogemaker, die plezier heeft in- en verstand van het opknappen van vintage horloges. Met zijn allen hebben we er dan tot het laatste schroefje plezier van… :joy:

Terug naar waar ik eigenlijk over wilde schrijven:
Na de eerste inventarisatie ben ik aan het werk gegaan met één van de nog werkende herenhorloges.
Een Velona, met een naar mijn idee aantrekkelijk beetje vierkantig model uit - zo geschat - medio jaren ‘70.
Velona was, zoals bij diverse HF leden bekend, het horloge huismerk van het helaas door gulzige zakenlieden en louche multinationale hedgefunds bazen met financieel rendementsgeile aandeelhouders om zeep geholpen Nederlandse warenhuis Vroom & Dreesman.
Hieronder enkele linkjes met wat verhalen over die chaotische gebeurtenis eind 2015.
https://www.deondernemer.nl/actueel/retail/vijf-jaar-faillissement-vd-vroom-dreesmann~2595451?referrer=https%3A%2F%2Fwww.google.com%2F

https://www.ad.nl/nieuws/vend-failliet-verklaard-10-000-mensen-verliezen-baan~ac9825eb/

Met name in de jaren ’60 tot ’80 bracht V&D onder het merk Velona vele modellen horloges voor dames en heren op de markt. Betaalbare (mechanische) horloges, doorgaans van een zeer behoorlijke kwaliteit en uitgerust met uurwerkjes van degelijke Zwitserse en/of Duitse herkomst.
Of V&D die horloges nu in eigen huis liet assembleren of kant en klaar uit Zwitserland en Duitsland
Importeerde is mij niet duidelijk geworden. Een vermelding van het merk Velona in de Mikrolisk database doet mij vermoeden dat Vroom & Dreesman alias Vendex alias V&D de horloges rechtstreeks betrok van deze firma’s:


Een willekeurige greep uit de vele Velona horloges die met een eenvoudige zoekvraag op Google te vinden zijn

Zo ook dit exemplaar, dat wat dof, vuil en mottig uit de berg spullen tevoorschijn kwam.


Een goldplated Velona met een typisch jaren ’70 design uit de boodschappentas van Ferry.
Ik wil hier graag laten zien dat met wat aandacht zo’n bijna verloren horloge toch weer een nieuw of in ieder geval bruikbaar leven kan krijgen. Om te dragen of als leuk object op te nemen in de verzameling. In mijn geval met als voorwaarde dat het uurwerk nog goed functioneert. Ik ben geen horlogemaker en zal dat op mijn leeftijd ook nooit meer worden, gezien de kwaliteit van ogen en fijne motoriek in de handjes. Maar poetsen enzo kan ik nog wel. Aan de slag dus.


De achterkant ziet er ook al niet zo schoon meer uit, maar de RVS caseback heeft weinig beschadigingen en geen diepe krassen.


Meestal werkt een tweepuntsopener bij mij het beste.


Om alsnog krassen op de caseback te voorkomen toch maar even in een kasthoudertje zetten.


Als er eerder aan zo’n horloge gewerkt is, schroeven sommigen de achterkant er op volgens het principe ‘een kwart slag vóór dat ie breekt…’ Dan wordt het weer open krijgen een zaak van wrikken en duwen en trekken, met een flinke kans op uitschieters van je gereedschap en dus dikke krassen. Gelukkig was dat hier niet het geval. Er zit weinig aangekoekt vuil tussen de caseback en de kast. De achterplaat laat zich vlot losdraaien. Er komt een mooi schoon uurwerkje tevoorschijn, met half onder de balans verscholen het kaliber nummer. Altijd leuk en vooral essentieel om te weten als er eventueel onderdelen vervangen moeten worden. In dit geval gaat het om een Zwitsers (?) uurwerk, een kaliber INT 7410 - 2, dat we op de site van Dr. Ranfft terugvinden als Durowe 7410 – 2, alias Dugena 2108, met een door Ranfft geschat productie jaar van 1975. Bij de Mikrolisk database vind ik voor Dugena en voor Durowe zowel Zwitserse als Duitse registraties, dus hoe dat nu precies zit moet ik nog eens uitzoeken.

http://www.ranfft.de/cgi-bin/bidfun-db.cgi?10&ranfft&2&2uswk&Durowe_7410_2

Velona met Durowe 7410-2 Ranfft 1


Nu moet het uurwerk uit het kastje. Daartoe dient de kroon met het opwindasje verwijderd te worden. Om dat te doen moet het schroefje (zie pijl) vlak bij de stift 1 à 2 slagen losgedraaid worden.
Niet te ver, want dan valt aan de andere kant aan de wijzerplaatzijde een onderdeeltje, de tirette, er uit en dan moet je het halve uurwerk uit elkaar halen om dat er weer goed in te zetten.


Voorzichtig aan dus met halve slagjes tegelijk. Na anderhalve draai aan het schroefje kan het stiftje er uit en kunnen we verder gaan met het er uit nemen van het uurwerk.


Nu moet de spacer ring er uit. Deze ring zit (soms) geklemd tussen de rand van het uurwerk, de kast en de caseback en zorgt ervoor dat het werkje netjes gefixeerd in het kastje blijft zitten zodat het niet gaat rammelen.


Nu de spacer ring er uit is kan het horloge uit het kastje genomen worden. In dit geval kan dat zonder verdere complicaties, het werkje ligt nu gewoon los in de kast. Maar soms moeten er nog wel eens twee schroefjes worden verwijderd of een halve slag losgedraaid als het uurwerk ook nog in de kast gefixeerd is. Vaak is dat wanneer de wijzerplaat groter is dan de binnenzijde van de kast. In dat geval moet er dan meestal een bezel en/of het glas verwijderd worden, waarna het werkje aan de voorkant de kast kan verlaten. Hier is dat niet zo; het kaliber kan gewoon aan de achterkant uit het kastje worden gelicht. Hiertoe leggen we een workpad op het horloge, draaien het geheel om en liften het kastje, zodat het kaliber op de workpad blijft liggen.


De wijzerplaat en wijzers blijken nog mooi schoon en vrijwel zonder beschadiging. Wat stofjes wegblazen en het binnenwerk kan veilig weggezet worden op een houdertje onder een stolpje.


Omdat ik niet van plan was om aan het uurwerk zelf te gaan werken blijf het daar totdat ik klaar ben met het opknappen van de kast, glas en caseback, zodat het daarna weer op zijn plek terug geplaatst kan worden.


Om alle (de meeste) vuiligheid op het glas, de kast en de caseback kwijt te raken gaan alle drie de onderdelen eerst een poosje lekker soppen in de ultrasoon reiniger.
Omdat er vaak ook vuil zit in de sponning tussen het glas en de kast, druk ik voorzichtig het (plexy) glaasje uit de kast. Vaak is het, zoals je ook hier ziet, een eenvoudig enkel glaasje zonder stalen spanring, dat in de sponning geklemd zit. Je drukt het er met weinig kracht zo uit. Sommige horloges hebben een glas met een stalen spanring (waterdicht). Dan is er iets meer kracht nodig maar met beleid lukt dat meestal ook nog wel. Bij een mineraal of saffierglas is dat kritischer, daar moet het glaasje er met een speciaal persje uitgedrukt worden (en later er ook weer in), het risico op breuk is groot. Maar dat valt nu even buiten het kader van dit verslag, hier gaat het om een simpel plexy glas zonder spanring.

Het plexy glaasje wordt gecontroleerd op beschadigingen. Zitten er geen hele diepe krassen in en geen breuken of barsten, dan kan het meestal tot vrijwel nieuwstaat gepolijst worden. Als er scheurtjes of breuken of ‘crazing’ (ouderdoms craquelé) in zit, is het einde verhaal en moet het door een nieuw glas worden vervangen. In dit geval is het glas nog wel te redden. Dof en veel krasjes, maar geen ernstiger beschadigingen dan dat.


In bad! Het kastje, de caseback en het glaasje gaan met een scheutje Dasty en warm water lekker een poosje soppen in mijn kleine ultrasoonreinigingsapparaatje (3 x woordwaarde!). Na een minuutje of tien komt als het goed is alles er een stuk schoner weer uit.


Ik kijk vervolgens eerst even naar de caseback. Ook de afdichtring ziet er weer als nieuw uit, dus die laat ik lekker zitten, want als ik ‘m er uit pruts breekt ie misschien en moet ik er een nieuwe in zetten die ik in die maat misschien niet heb liggen. De buitenkant van de caseback kan met een goed poetsmiddel meestal weer tot een fraaie hoogglans worden opgewerkt. Tenzij het een gebrushte plaat is natuurlijk, dan moeten we met de juiste grid schuur/polijst papier aan de gang.

Ik ben lui en zet zo’n ding meestal op de drieklauw van mijn mini mini Unimat 1 speelgoed draaibankje en draai zo het plaatje snel schoon en glanzend.


Er voor…


Op de drieklauw van het draaibankje…


Lekker tollen…


Polijsten…


Nog meer polijsten…


En erna: Als een zonnetje…


Nu is het kastje aan de beurt.


Ik zweer bij Kingston Unipoets. Veel horlogeliefhebbers gebruiken Polywatch, ik heb liever dit. Véél goedkoper en naar mijn mening ook beter.


Poetsen, poetsen poetsen… Wel met een beetje beleid, want het kastje is van goldplated base metal
(meestal een messingachtige legering) met een heel dun laagje van 10 of hoogstens 20 mu goud en voor je het weet zit je koper te poetsen.


Na een poosje intensief (maar wel voorzichtig met niet te veel druk) poetsen gaat het er zo uit zien. Op de foto zie je nog wat hardnekkig vuil in het sponningkje voor het glas. Dat moet er dus nog met een puntig houtje voorzichtig uit gepulkt worden en dan nog eens na gepoetst.


Dan nog het glaasje. Dat is flink gekrast. Je kan er bijna niet meer doorheen kijken.
(excuseer de vieze nagels en vingers, van al dat poetsen krijg je hele zwarte klauwen…)

Zo’n glaasje poetsen kan op de werktafel, met de hand, met stukjes schuur- en polijstpapier in meerdere fasen, oplopend naar een steeds grotere fijnheid.


Maar ik ben nog steeds lui en zet het glaasje vast op een spindeltje met een paar stukjes verend dubbelzijdig schuimtape. Dat gaat op de boorkop van een ander stukje van mijn speelgoed draaibankje. Deze manier maakt het poetsen een stuk minder vermoeiend en het gaat véél sneller!
Het apparaatje draait met een vrij hoge snelheid, dus het is wel oppassen geblazen om het plexy niet te heet te laten worden. Dan is het feest over, want dan smelt het materiaal of het poetsmiddel brandt in het plastic!


Spinnen…


Polijstlapjes, in steeds fijnere grid…


Veel krasjes verdwijnen al…


Je kunt er al weer aardig doorheen kijken.


Unipoets!


En… weer als nieuw! (sorry voor de stofjes)


Met de Bergeon glas afnemer / opzetter … (ik zou niet weten wat ik moest zonder dat ding).


…wordt het plexy glaasje weer teruggeplaatst op het kastje.


Het begint ergens op te lijken…


Het kastje wordt weer teruggeplaatst op het uurwerk.


Voorzichtig het asje met de kroon er weer in terug drukken.


Niet vergeten het tirette schroefje weer vast te draaien en daarmee dus ook de stift weer te fixeren.


De spacer ring weer terug plaatsen.


Het horloge weer terug zetten in de kasthouder en de caseback er op schroeven.
Handvast is vast!


Het lijkt wel een echt horloge!


Nu moet er nog een bandje op.


Er lag nog een ‘shark print’ leren bandje in de voorraad.


Weer helemaal compleet en bruikbaar.


Nog even een close upje…


… en om de pols. Mission accomplished.

Dit was er slechts eentje van de velen uit de boodschappentas van Ferry.
Ik hoop er in de komende tijd nog een aantal uit die tas weer tot leven te kunnen wekken.
De komende tijd zit ik in ieder geval niet zonder horlogeklusjes, dat mag duidelijk zijn.
Af en toe zal ik nog wel een verslagje maken over een van die horloges. Ik dank Ferry nog eens dat ie me met zo’n enorme klus heeft opgezadeld (haha).

Tenslotte ook deze keer, beste HF lezertjes, dank ik jullie allen weer voor het geduldig lezen en plaatjes kijken.

Tot de volgende keer!
Groet,
Lex

99 likes

Dit vind ik nog eens een mooi staaltje “circulaire economie” :hushed: :ok_hand:

Ik heb diep respect voor het eindresultaat. Altijd leuk om te lezen die colleges van jou!

2 likes

Wat een leuk stuk om te lezen. En wat knap van je! Horloge is weer als nieuw. :muscle:

2 likes

Prachtig werk ik heb een geweldige epsa super compressor liggen van velona

14 likes

De moeite waard om te lezen. Bedankt voor het delen en veel plezier met het verder uitpluizen. schoonmaken en poetsen!

2 likes

Voor iemand die geen horlogemaker is haal je hem nog best ver uit elkaar! Maar het resultaat is het waard, mooi verhaal :+1:t2:

2 likes

@Lexaf, hoi Lex,

Je inleiding klopt werkelijk van A tot Z, was echt gezellig die dag. Toen ik die partij kocht had ik nog de hoop dat ik daarvan zou kunnen leren, maar toen ik alles een beetje bekeek wist ik al, dit gaat hem niet worden. 2 linker handen en dan al die horloges en onderdelen, wist zelf niet wat ik allemaal had. Piepkleine onderdeeltjes en waar het voor diende Joost mag het weten. Laat staan dat ik er wat mee kon en dan al die horloges, tjonge tjonge hoe moet ik daar mee aan de slag :smile:. een aantal automaten die gelukkig gelijk gingen lopen maar waar ook het nodige aan gedaan moest worden, hetzelfde met die opwindhorloges die ook nog liepen maar ook daar hetzelfde verhaal. Hoe zou ik dat moeten opknappen met die 2 linker handen.

Geen gereedschap, wist niet eens wat ik dan nodig had maar mijzelf kennende zou ik de meeste horloges (waar nog wat aan te doen is) eerder slopen dan weer mooi maken. Maar wat had ik nou allemaal precies, dus maar met de loep gekeken naar de merken en die opgeschreven, en dan???. Toevallig las ik een leuk verhaal van Lex hoe hij vintage horloges opknapte. Dus eerst maar alles (en dat is echt een heleboel) uitgestald en foto’s gemaakt. Toen maar eens een pb naar lex gestuurd met de vraag “zit daar nog wat leuks tussen”. Lex reageerde heel leuk op mijn pb en zei “we maken gewoon een afspraak en dan kijk ik er wel even naar”. Lex bekeek een aantal horloges , niet alles want dat was onbegonnen werk en zag dat een aantal horloges van Nederlandse makelij was of verkocht in Nederland. En dan al die quartz horloges, wist echt niet wat ik er mee aan moest. Batterijtjes moesten er nieuw in en wist echt niet of ze het dan ook nog zouden doen. Ging er vanuit dat ik precies dezelfde batterijen in moest doen die er in zaten, waar haal ik die vandaan en wat gaat dat kosten? Maar mijn grootste angst hoe vervang ik zo’n batterij, nog nooit gedaan. Daarnaast dus ook losse uurwerkjes die in zakjes zaten met een stickertje ETA kaliber …
Het begon mij al de duizelen, krijg natuurlijk nooit een horloge in elkaar.
Lex wilde het wel van mij overnemen en zou dat allemaal uitzoeken, ik dacht werkelijk daar is hij wel 2 jaar zoet mee maar dat viel gelukkig wel mee hoorde ik later.
Er zaten ook onderdelen bij zei Lex waar hij niets mee kon maar daar wel weer een baas voor zou vinden. Hij had het over asjes voor de raders en de balansjes en veertjes. Wel eens van gehoord maar nooit geweten dat die echt zo klein zijn, hoe krijg je die in godsnaam in een uurwerk :smile:. Niet aan mij besteed dus, maar weet dat die partij goed terecht is gekomen.

En dan het hele proces lezen hoe hij die Velona opgeknapt heeft, knapt staaltje zou ik zeggen en hoe hij dat dan ook met foto’s in beeld brengt. Echt leuk om te lezen en te zien en tegelijkertijd beseffen waar mijn onmogelijkheden liggen :wink:, ik had hem nooit zonder schade uit elkaar kunnen halen, laat staan weer in elkaar zetten. Nu is mijn geduld ook niet mijn sterkste punt dus dat had al het eerste probleem geweest :cry:.

Ik heb echt genoten van je verhaal en foto’s Lex en hoop dat je er nog veel kan opknappen. Vraag mij alleen af hoelang je met dit horloge bezig bent geweest, in mijn beleving moet dat toch uren zijn geweest.

Nee Lex, ik hou het maar gewoon bij mijn complete horloges en als er wat aan gebeuren moet laat ik het over aan anderen die weten wat ze doen.

Maar 1 vintage horloge wilde ik niet kwijt, niet omdat die nu zoveel waard is maar omdat het 1 van de eerste Oris horloges is uit begin 1900. Gewoon leuk om die te hebben naast mijn nieuwe Oris aquis kal.400, oud en jong bij elkaar. En jij loopt ook nog eens, hoe mooi is dat. Lex gaat er een mooi bandje voor maken en dan kan mijn vrouw het horloge af en toe dragen. Ik zeg af en toe, want dameshorloges uit die tijd waren echt klein dus zal mijn vrouw hem eerder dragen voor de sier (haar ogen zijn ook niet al te best meer) en dan draag ik mijn Oris. Dus toch een beetje unisexen op straat :smile:.

Nogmaals Lex, ik vind het een knap staaltje hoe je die Velona weer een smoel hebt gegeven :ok_hand: :+1: en daarnaast ben je ook weer een tijdje van de straat :wink:.

Dank voor het toffe verhaal en we zien elkaar,

Gr, Ferry

P.S
Had ik dit nu in een pb naar Lex moeten sturen, nee iedereen mag dit lezen en wellicht melden zich nog horlogemakers die een onderdeeltje nodig hebben :smile:.

17 likes

Leuk verslag! Bedankt voor het delen! :smiley:

2 likes

Zeg dit wel vaak maar dit zijn de topics die het HF zo leuk maken .
Wat een resultaat :ok_hand::ok_hand::ok_hand::ok_hand:

2 likes

Dank Lex, voor een inkijkje in de “reanimatie” van een Velona uit het V&D era.
Fijn om te lezen!

2 likes

Man man, wat een leuk verhaal, en wat een mooi resultaat. Fantastisch. Bedankt.

2 likes

Mooi hoor, hoe die V&D horloges uit mijn kindertijd weer in goede staat worden teruggebracht in plaats van weggeflikkerd.
Dank voor het uitgebreide verslag!

2 likes

Knap werk Lex, zo’n dof pareltje weer te laten glanzen :+1::+1::+1:

1 like

Weer een heel leuk verhaal. Ik heb het met veel plezier gelezen.

Hoe is de kwaliteit van je unimat 1 draaibankje ?

Weer mooi geschreven en inspirerend Lex!
Ik heb mijn draaibankje ook al eens ingezet voor het polijsten van glaasjes, echter dan heel voorzichtig de kast zelf met de nodige bescherming ingespannen :shushing_face:
Toch maar eens op zoek naar een fatsoenlijke horloge schroevendraaierset en glasafnemer. Jouw methode is toch een stuk grondiger en gewoon beter.

Deze ooit wellicht minder opvallende Velona mag in ieder geval weer gezien worden! Zal inmiddels best een uitdaging zijn al je mooie horloges ook nog wat polstijd te geven :wink:

2 likes

Beroerd! Dat wil zeggen heel onzuiver en eigenlijk niet geschikt om er echt iets mee (af) te draaien. Kleine houten voorwerpjes zou nog gaan, maar daar heb ik niks mee.
Ik gebruik 'm behalve voor het poetsen van horlogekastjes en glaasjes ook voor het weer opknappen van antieke vulpennen. Oude materialen zoals celluloid en eboniet waarvan vóór WO II veel vulpennen werden gemaakt laten zich eenvoudig op maat draaien en slijpen en ook het polijsten gaat dan heel goed.
Ik gebruik de Unimat 1 dus hoofdzakelijk als veredelde poetsmachine. Met het drieklauwtje is het eenvoudig om kleine voorwerpen redelijk gecentreerd in te spannen en dan is polijsten en poetsen een stuk eenvoudiger als helemaal met de hand. Door het formaat natuurlijk alleen geschikt voor kleine voorwerpen, maar dat zit bij horloges en vulpennen wel goed natuurlijk.

Toch niet met het uurwerkje er nog in hoop ik?!! :scream:

Lijkt me heel nuttig. Het verschil met goede schroevendraaiers is echt heel groot. Desondanks slijt ik ze ook snel, maar dankzij dat Unimat machientje is het ook vrij eenvoudig om de schroevendraaier stiftjes weer zuiver te slijpen. De schroevendraaiertjes met verwisselbare stiftjes zijn heel handig, want dan hoef je alleen af en toe eens nieuwe stiftjes/bitje te kopen. Vooral die héle dunnetjes breken nogal eens af en die moet je dus regelmatig vervangen.
Zo’n glasafnemer is onmisbaar als je regelmatig zelf plexiglaasjes vervangt. Als je er een koopt, koop dan wel een echte. De enige echt goede die makkelijk te is verkrijgen, is die van Bergeon (o.a. bij ‘Hobbyklok’). Soms wordt er via MP wel eens een aangeboden. Zo’n ding kost (nieuw) wel wat meer, maar na 10 verpeste glaasjes, die beschadigen omdat ze uit de klauw lopen (pun intended) krijg je spijt van je goedkope Chinese glasafnemer en glaasjes kosten ook geld. Ik spreek uit ervaring…


Deze dus niet…


Deze dus wel. Kost ca. 8 tientjes.

1 like

Door schade en schande…
Wel dus, is goed gegaan, ik werk met beleid. De beide horloges lopen gelukkig nog steeds (al weer 3/4 jaar) perfect. Heb er ook uit de hand gepolijst, gaat ook prima natuurlijk. Maar ik snap dat uurwerken hard ronddraaien natuurlijk niet optimaal is. Vandaar ook dat ik eens wil uitbreiden met tools.
Bedankt voor je tips! De chinese afnemer heb ik laatst al uit mijn verlanglijstje geknikkerd, had er al over gelezen op het forum.
Toch maar eens een horloge minder kopen en het hobbybudget inzetten voor wat tools.

1 like

Hoi @ferry1959!
Dank voor je leuke reactie en de complimentjes. Het is allemaal maar hobby hoor. Het geeft gewoon heel veel voldoening om onder je handen iets te zien groeien en een oud ding weer wat van zijn oude luister te zien terugkrijgen. Ik ben dankbaar dat ik gezegend ben met het vermogen om dat (op een bescheiden wijze) te kunnen doen.

Maar ik ervaar ook voortdurend de beperkingen. Ik zou dolgraag ook de uurwerkjes zelf kunnen servicen en repareren, maar zoals ik in mijn post hierboven al schreef mis ik de scherpte in mijn ogen en de vereiste fijne motoriek in mijn handen. Na een ernstige infectieblessure aan mijn rechterhand een paar jaar geleden is die motoriek er niet beter op geworden en de leeftijd spreekt ook een woordje mee. Een mens slijt ook, en dat is niet altijd te verhelpen met een servicebeurtje.

Helemaal OK, Ferry! Horen ze het ook eens van een ander! :joy: :joy:

1 like

Ha die lex @Lexaf, lekker bezig man!
Mooi resultaat weer.

1 like

Mooi werk! :ok_hand:

1 like