Jarenlang op een Italiaanse motor rondgereden. Na 200 km rijden moest er van alles opnieuw vast worden gedraaid. Dat heette ‘karakter’. Als het een Japanner was geweest had het k@#kwaliteit geheten.
Maar ritsen en knopen afplakken met viltjes gaat mij toch wat te ver
Die ja.
Maar hij moest bij mij wel een update hebben want dit systeem miste bij mij nog de luxe paaltjes optie.
In de Bios, druk… de drukte werd begeleid tussen van de paaltjes met lint door.
Nieuwe Oris. Hapje drankje, ik haat drukte dus mijn ‘vrolijke’ gezicht op.
BAM… en met BAM bedoel ik BAM!!! Vol met de Oris tegen die paal… deed zeer aan de pols zo hard, klote paal met gewicht aan de onderzijde tegen omvallen ging gewoon vlak. (Dood aan de paal, weg ermee grrr)
Fuck, nieuwe Oris was echt nieuw… uurtje of 2.
Resultaat, geen enkele kras of deuk. Goddank
Meteen de
Een update tegen zomaar in de weg staande paaltjes gegeven.
Een vest met een metalen rits, half open en dan regelmatig met je armen over elkaar zitten Ik heb wel een vest met metalen rits, maar dat is mijn Damasko vest Verder alleen kunststof ritsen of een trui.
Sommige veiligheidsgordels in auto’s moet je ook mee oppassen.
Ik heb zo’n avontuur gehad met een ander horloge ipv een paaltje. Het was in het Casino. Er staan daar ook van die paaltjes met dikke koorden, dat associeert extra goed. Daar kwam ik iemand tegen met wie ik een horloge gesprek heb gehad. Het was geen enerverend gesprek, een beetje gespannen zelfs, hij wist er niet veel van, het ging hem om de merken, wist eigenlijk niet het verschil tussen kwarts en automaat. Hij had een Breitling en een TAG link, beiden kwarts want goedkoper. Op weg naar de jassen met een dame aan mijn zijde (die ik steeds aankeek want in gesprek) passeerde ik deze man. Hij liep extra breed (daar beschuldig ik hem van in mijn hoofd) en trof met zijn Breitling mijn SKX: KLENG!!! Geen van ons tweeën hield de pas in. Hem maakte het niets uit denk ik, of hij merkte het niet eens. Het had geen zin om hem er iets over te zeggen, het was al gebeurd. Ik baalde dat ik mijn Damasko niet om had en die (weer in mijn hoofd) vast wel die Breitling open gescheurd had. Ratel ratel, batterij, kwarts kristal, print, wijzers en wijzerplaat zo over de grond en meteen de voet er op KNISPER! Oh sorry. Er zit dus een deukje in mijn SKX. Een SKX in een Casino? Ja nou en.
Hij droeg zoiets, maar dan met bracelet:
Ik ben tot de conclusie gekomen dat fysiek contact met mijn vriendin met haar Pandora-armbanden en ringen met steentjes de grootste oorzaak is van de beschadigingen op mijn horloges.
Klopt ook. Maar het tempo waarin het optreedt verschilt misschien wel een faktor 4 a 5 tussen iemand die voorzichtig is (lees: met een beetje beleid met zijn spullen omgaat) en iemand die zich gedraagt (of eerder raust) of hij geen horloge omheeft.
De youtuber met die afgeragde Submariner van 6 jaar oud die ik net postte, en die met zijn horloge omgaat alsof het een sleutelbos is, heeft wabi sabi aangericht waar een ander zo 30 jaar over doet. Of nog langer.
Het zit in de mens. Ik heb mijn speelgoedauto’tjes nog uit mijn kindertijd. Ik speelde er fanatisch mee, dagelijks. Die van mijn vriendjes zagen er zo uit:
Die van mij meer zo:
Ze gingen 'savonds in zo’n horlogekoffertje (die is ook nog in betere staat dan deze):
Ja, maar te voorzichtig is ook niet altijd goed. Toen ik een motor met duur plastic had, merkte ik dat ik toch minder onbevangen reed, omdat ik me ervan bewust was dat onderuit gaan (zelfs met lage snelheid) meteen een duur grapje zou worden. Uiteindelijk reed ik daardoor minder ontspannen dan op de motoren daarvoor, waarbij krassen gewoon “karakter” betekenden
Tja, ik heb het vaker gezegd en ik blijf erbij: dat vind ik het voordeel van jong gebruikt kopen. Niet alleen is de kop er dan af, maar ook zit het eerste krasje erop.
Het is niet zo dat ik dat mooi of charmant vind, maar zoals hierboven gezegd, is het tóch (nagenoeg) onvermijdelijk. En als er bij aanschaf al iets kleins op zit, dan kan ik 'm tenminste min of meer normaal gaan dragen zonder me er ‘zorgen’ over te maken.
Binnen grenzen natuurlijk: ik heb het over bandenwissel / diskdive spoortjes of een kleine imperfectie op een lug of zijkant of zo. Bij diepe krassen, deuken in de bezel of schade aan de wijzerplaat o.i.d. ga ik niet tot aanschaf over.
Krassen zijn krassen, karakter is onzin. De eerste kras op de kast is het ergst, daarna boeit het mij niet zo meer. Stalen band zit bij mij binnen een paar week vol haarlijnen, dus daar ga ik mij sowieso niet druk om maken. Kras op het glas vind ik wel erg, maar gelukkig bestaat er saffierglas.
@SE-FC-RO Na een paar weken krasjes op een nieuwe Rolex
Heel herkenbaar en het stoorde mij ook. Was recent nog bij de AD op het Rokin en besprak daar dezelfde ervaring die jij hebt. Het is ook daar een bekend ‘probleem’ en in het begin stoort het je behoorlijk. Het zijn niet de goedkoopste horloges en je wilt de mint conditie vasthouden. Dat lukt niet, hoe voorzichtig je ook doet. De keuzes zijn, niet dragen, accepteren of voor een jubileeband gaan. Over de laatste (kostbare) optie vind je voldoende topics op het forum.
Accepteren is denk ik uiteindelijk de meest gangbare weg.