Liefhebbers, get ready voor deze aankoopervaring en put your spacesuits on.
Een aantal maanden geleden leende ik mijn Speedmaster 3861 Hesalite uit aan mijn jongste zoon.
Mijn vrouw, onze jongste (29) en ik delen de passie voor horloges. De zoon in kwestie heeft naast een Tag Heuer Formula 1 een Omega Constellation Manhattan (een oudje van mij). En omdat hij een enorme Speedmaster‑fan is, maar dat horloge financieel voor hem (nog) niet haalbaar is, ook twee Moonswatches om de pijn te verzachten.
De Conny (mijn eerste Zwitser, plaatje van het web)
Nu vond ik het best vervelend om mijn Speedmaster weer een keer “op te moeten gaan eisen”. Zeker omdat ik zag hoe hij ermee omging: alsof het een pasgeboren pup was. Ik besloot dus om hem voor zijn 29e verjaardag de box van mijn Speedmaster in te pakken en hem het horloge te laten houden.
Ik hoor jullie denken… nou… dat is me nogal een cadeau. Is het ook. Maar het maakt me blij om het te geven. Hij werkt hard, en ooit komt de hele mik toch een keer bij hem terecht. Bovendien: als je als vader de kans krijgt om je zoon een Speedy‑moment te bezorgen, dan moet je dat gewoon doen. Dat staat ergens in de ongeschreven horlogewet, artikel 321, lid 1.
Maar nu… nu had ik dus géén Speedy meer. En vanzelfsprekend had ik dit plannetje ook uitgewerkt om mezelf een excuus te geven om me een substituut te mogen schenken (ik word volgende week 60 en bij een vintage leeftijd past een horloge met historie, toch?).
Ik had dus een FOIS op het oog. Vanwege de mooie sunburst, de flatlink bracelet, het formaat en de vintage look. Van de andere kant vind ik de gele vintage look van de uurmarkeringen net iets té. Iets te hard geprobeerd om het oud te laten lijken. Wel een heel mooi horloge. Ik paste het toen @mannetjemar zijn ontzettende gave Fifty Phatoms aanschafte. Mooi, heel mooi.
Onze vaste adviseur, Tom, vond echter dat hij iets anders voor me moest laten komen. Iets wat het beste van twee werelden was. Ik kon dat horloge vandaag komen passen. Zowel mijn vrouw als ik waren het eens over het feit dat deze prachtige 321 Ed White alle boxen aanvinkte. Maar ja… ik ga best hard de laatste tijd, dus moet dat nou wel?
Ja dus.
Terwijl ik de deal rondmaakte, besloot onze hond, die overal en altijd meegaat, het mooie tapijt van deze chique zaak eens even hardgrondig onder te kotsen. We hebben het netjes opgeruimd, maar ja… die vlekken zitten er. Gelukkig is onze Peaches bij onze AD een graag (en heel vaak) geziene gast, en kregen we desondanks een oprecht vriendelijk gemeend “tot ziens en een fijn weekend gewenst” toen we de winkel verlieten.
Dank voor het lezen en voor jullie ook een fijn weekend gewenst, liefhebbers.
Dat zijn mooie momenten. En jij natuurlijk ook van harte met de nieuwe Ed White aanwinst. Zeer fraai! 
Lullig dat het zo moest maar soms moet je wel. 
(en vanavond saté? 
)
. Het verhaal is heel sympathiek en nobel 
sweat_smile:
. Leuk dat je het deelt met gezin (en met ons). Congratz en heel veel draagplezier (nu voor jezelf) 
. Samen de hobby delen is toch het meest bijzonder en waardevol. Daarnaast heb jij toch gewoon een zes piece collectie dus de Ed White is gerechtvaardigd. Gefeliciteerd met deze mooie NA en feliciteer je zoon ook
veel draagplezier gewenst.