Ah zo, vanuit praktisch oogpunt. Ja het is af en toe onhandig.
Geloof mij, bij 99,99% van de horloges heeft niemand enig idee wat je draagt, laat staan wat het waard is. Horlogeliefhebbers vergeten soms dat de gemiddelde voorbijganger het verschil niet ziet tussen een horloge van €100, €10.000 of €100.000.
Zolang je wegblijft van de echt bekende modellen (denk aan de typische Rolex sportmodellen, Nautilus/Aquanaut of Royal Oak) loop je echt niet rond met een neonbord boven je hoofd.
Voor het laatste word ik regelmatig gewaarschuwd. Bij mijn eerste Rolex hield ik daar rekening mee. Nu niet meer, zijn er om gedragen te worden.
Je post deed me denken aan dit liedje:
Wijze woorden!
Eens en grappig, maar ja die pens van mij he. Is wel een dingetje hoor 
Haha zit wel wat in ja.
Een stel low brows heeft anders daadwerkelijk geprobeerd om, jawel, m’n SBGX265 van de arm te trekken in Barcelona. Da’s 1800 Euro voor een obscure quartz waar je bij een heler 600 piekies voor krijgt als hij in een erg goeie bui is. Toen dat niet lukte probeerden ze de Christopher Ward GMT van de pols van m’n maat te pakken, en toen dat heel, heel erg niet lukte sloegen ze een glazen fles kapot op m’n rug.
No harm, no foul, we liepen een restaurant in om te de-escaleren, zij hadden klappen te pakken en de horloges hebben we nog, maar de lokale gendarmerie zei dat het rond een uur of 12 in de buurt van Ramblas gewoon niet cool is met korte mouwen en een fatsoenlijk horloge om de pols. We dachten allebei onder de radar te zijn geweest. 
Desparate times.
Ach, jaren geleden, lang voor ik horloges verzamelde probeerde een knakker op een brug in Istanbul me te rollen om half één 'snachts. Dat lukte hem ook niet, maar hij dacht met een dronken toerist van doen te hebben.
Dat zijn twee akkefietjes in ruim 30 jaar reizen. Ik vind het meevallen. Veruit de meeste mensen zijn OK, veruit de meeste steden hebben plenty veilige gebieden. En de twee keer dat ze wat probeerden waren we ook gewoon niet aan het opletten, dus.
Ik zou me minder zorgen maken om m’n horloge, en eerlijk gezegd gewoon aanraden om bepaalde gebieden op bepaalde tijden te mijden, en sowieso nooit te veel te drinken. Zo draag wat ik wil waar ik het wil, maar ben ik op m’n hoede in de buurt van gebieden waar veel wanhopige arme donders rond sjokken.
Als het ooit iemand lukt om me van het horloge om m’n pols te ontdoen heb ik er nog 17 op een veilige plek liggen, dus dat is ook het einde van de wereld niet. Wie m’n SBGW289 zou jatten zou me wel heel, heel erg boos maken:
De rest is makkelijk vervangbaar. Het is geen halszaak.
Niks meer kopen weg er mee allemaal!
Damn, die krijg ik nu niet meer uit mijn hoofd haha. Slinger vandaag mijn printplaat maar weer eens om de pols.
Ik stop iedere maand met kopen maar lukt niet zo.
Zo ga ik ook iedere maandag op dieet en dat lukt ook niet zo 
Afgelopen maand.
Gelijk heb je, mooie vostok hoor!
Die Sinn is mooier 
Het is maar net waar je sinn in hebt natuurlijk. 
Als men het er daadwerkelijk voor over heeft om tot fysiek geweld over te gaan, mogen ze mijn horloge gewoon hebben. Daar ga ik echt niet voor lopen knokken.
Wel is het zo dat ik in mega toeristische gebieden per definitie een Casio om mijn pols heb. Was vorig jaar in Rome en Londen en ik neem simpelweg dat risico niet.
Die 600 euro is voor de dader gewoon een heleboel geld, anders was hij niet zo wanhopig dat te proberen. Mobiele telefoons worden ook gejat bij de vleet en die leveren veel minder op.
Ik wel. Als je honger hebt en je vraagt het gewoon kan ik je aan een tafel zetten en een maaltijd voor je kopen. Beroving als openingszet maakt me gewoon heel erg boos. De duivel hale degene die me probeert te beroven.
Dat is natuurlijk allemaal heel erg off topic. Het hoofdpunt is dat ik verzamel wat ik mooi vind, en dat ik me niet af laat leiden door wat een ander als mooi, begerenswaardig, verzamelwaardig, of berovingswaardig ziet.
Om bij die 18 horloges van vandaag uit te komen heb ik er 80 geflipperd in 11 jaar tijd, en dat heeft bij vlagen zo godsliederlijk veel geld gekost dat een beroving op klaarlichte dag eigenlijk minder schandalig zou moeten voelen.
Als je zo veel horloges probeert en daarbij afschrijft wordt je vroeg of laat voorzichtiger met je aankopen, en lijkt het me natuurlijk dat je je meer focust op bepaalde dingen waarvan je weet dat het je smaak is.
Dat is een solide reden om (grotendeels) te stoppen met het kopen van horloges.
‘Stop met horloges kopen’
T’is of ik mijn vrouw hoor… 
Nee hoor, grapje. Ze vindt het kopen van meerdere horloges wel een leuk ‘vrouwelijk’ trekje van mij. Mijn vrouw heeft veeel meer tassen, schoenen en kledingstukken dan ik.
Ik heb vier Japanse horloges die ik afwisselend draag. Het zijn dan ook horloges met een verschillende stijl en techniek. Naast deze dagelijkse horloges heb ik nog een heel oud zakhorloge van 100 jaar oud, dat van mijn overgrootvader is geweest. En mijn Junghans jongenshorloge uit de jaren ‘60, mijn Casio R22 uit 1975 en mijn Seiko kinetic uit 1998. Die draag ik niet meer, maar bewaar ik. Vanuit sentimentele redenen zeg maar.
Echt meer horloges heb ik niet op mijn verlanglijsje. Misschien als ik nog eens een loterij win, dan koop ik een IWC Pilot van 5-6k. Dat vind ik heel mooie horloges.
Kijken naar (vaak dure) horloges doe ik wel graag. Net als kijken naar onbetaalbare sportwagens of villa’s aan zonnige kusten. Beetje dagdromen is dat. Dat blijf ik doen hoor.
Ik heb een idiote collectie, geef ik grif toe, maar van wat ik heb, draag ik het merendeel niet meer. Er is altijd wel iets wat me weerhoud die of die ander te dragen, maar ik ben vaak wel content ze te hebben, en als ik ze draag, vaak ook prettig. Ik zou niet kunnen downscalen naar, zeg, 10 stuks. geen idee welke weg moeten. Ik kan er vast een stuk of 5 weg doen die ik echt nauwelijks draag, maar die hebben nul komma nul waarde, en de moeite van verkoop zal groter zijn dan wat het opbrengt, dus, laat maar zitten ook.
ik heb veel dubbele horloges maar in verschillende maten en uitvoeringen (staal of titanium). Sommigen zijn dressier, anderen sportiever, en sommigen dragen ruk op staal maar te gek op leer of juist rubber.
Definitief afscheid nemen en een vaste kern? Het gaat jeuken, kriebelen, om wat ik niet meer heb, terug te halen. Heb ik ook zo gedaan, overigens; horloges die ik ooit verkocht heb, heb ik gewoon weer opnieuw gekocht. Draag ze dan niet vaak, maar héb ze wel voor wanneer ik ze perse wil.
Je klinkt als een echte liefhebber 
liefhebber, of maniak. zie geen verschil.
